زنان و دختران در افغانستان از زمان حکومت طا-لبان از زندگی عمومی محروم شده‌اند. برابری جنسیتی وجود ندارد و کرامت انسانی آشکارا از طریق ستم دولتی مورد حمله قرار می‌گیرد.

امروز در افغانستان نه حقوق بشر وجود دارد و نه آزادی بیان. حتی اگر طا-لبان به اعلامیه جهانی حقوق بشر احترام بگذارند، دستاوردهایی که زنان و دختران افغان در ۲۰ سال گذشته به دست آورده‌اند، از دست رفته است.
بدتر از آن، این احتمال می‌رود که بیش از نیمی از افغان‌ها در زمستان امسال با سطوح اضطراری ناامنی غذایی مواجه شوند. به گفته سازمان ملل، این سطح از ناامن غذایی حاد بی‌سابقه است.
اول، معضل خروج از افغانستان باید حل شود. هر کسی که قصد خروج از افغانستان را دارد اکنون نیاز به ویزا دارد، اما در حال حاضر هیچ سرویس دیپلماتیک یا کنسولی ایالات متحده در آنجا وجود ندارد.
همین امر در مورد بسیاری از کشورهای دیگر نیز صادق است، بنابراین خروج از آن غیرممکن است. ایالات متحده و سازمان ملل باید یک مسیر بشردوستانه برای افرادی که مایل به رفتن هستند ایجاد کنند و اجازه دهند کمک های مورد نیاز وارد افغانستان شود. دولت ایالات متحده باید تشکیل پرونده الکترونیکی و مصاحبه‌های کنسولی از راه دور را اجرا کند.
زنان که زمانی ستون‌های حیاتی در دستیابی به آزادی، برابری و توسعه در کشورشان بودند، بار دیگر حتی از ابتدایی‌ترین حقوق بشر محروم شده‌اند. نیمی از کودکان زیر ۵ سال در معرض خطر سوء تغذیه حاد هستند و دختران نوجوان از تحصیلات محروم شده‌اند.
اگرچه خروج ایالات متحده و متحدینش از افغانستان کامل شده است، اما ایالات متحده و جامعه جهانی هنوز نقش فوق‌العاده‌ای در حمایت از افغان‌ها، به ویژه زنان و کودکان دارند و باید وضعیت آسیب پذیرترین افراد را در اولویت قرار دهند.

کد خبر: 100514