نویسنده:

رومل بلوچ‌زاده

من ارگ را مسئول اول مهم در ناکامی‌ها، تنش آفرينی‌ها و بحران آفرينی‌های موجود در کشور می‌دانم. ارگ خود با اجرای برنامه‌های ناسنجیده، چالش‌زا و بی‌مورد، باعث ضعف و از دست دادن همپيمانان حکومت شده است.

نگرانی و تردید مردم افغانستان در مورد روند مذاکرات صلح و پیشنهاد جرگه مشورتی صلح از سوی یک بخش از حکومت وحدت ملی، برحق است. ناهماهنگی‌ها و این اوضاع بد و شكننده‌ امنيتی و سياسی حاکم بر كشور رسيدن به هدف صلح را به تعویق می‌اندازد.
افغانستان در وضيعت بد بحرانی قرار دارد كه در این بحران، بیش از دو طرف در آن درگیر است و احتمال رسیدن به راه حل کمتر است (در واقع وضعیت کنونی جنگ و صلح در افغانستان مصداق مثل معروف« قصاب که زیاد شد گاو مردار می‌شود» است). ارگ، رياست اجرایی، جميعت اسلامی، حزب اسلامی، اراكين پيشين ناراضی، فرصت طلب‌ها، نشنليست‌ها، طالبان و طرف‌های ديگر …و عوامل بيرونی.
گروه‌هایی كه بايد بخش حل بحران افغانستان باشند، خود بحران آفرين شده‌اند. اگر مردم افغانستان دقت نكنند و عاقلانه تصميم نگيرند، افغانستان يكبار ديگر شاهد خانه جنگی‌ها خواهد بود.
من ارگ را مسئول اول مهم در ناکامی‌ها، تنش آفرينی‌ها و بحران آفرينی‌های موجود در کشور می‌دانم. ارگ خود با اجرای برنامه‌های ناسنجیده، چالش‌زا و بی‌مورد، باعث ضعف و از دست دادن همپيمانان حکومت شده است. برخورد عقلاني ارگ (گرچه خیلی دیر است) با قضايا تنها گزينه مناسب برای مديريت بحران است.
(در غیر آن با دریغ و درد باید گفت که تکرار سناریوی صلح بنین سیوان بار دیگر تکرار شده و دهه هفتاد دیگر رقم خواهد خورد.)


کد خبر: 45570