چند روزی از تشکیل ائتلاف نجات گذشته و این ائتلاف هم خبر از برنامه‎های کلان برای تغییر در سطوح بلند حکومت در کشور داده است، ولی تاکنون ارگ موضع مشخصی در برابر این اجماع سیاسی نگرفته است .
هرچند تیم ارگ از مجراهای دیگری به مقابله در برابر این ائتلاف رفته است، ولی تاکنون شخص رییس‎جمهور حرفی در رد یا تایید این جمع سیاستمداران نزده و خاموشی گزیده است .
به نظر می‌رسد ارگ، بازی معروف سکوت سیاسی را در برابر ائتلاف نجات اختیار کرده و منتظر انکشاف قضایای سیاسی کشور در آینده است تا با توجه به آن، موضع خویش را در برابر ائتلاف اعلام کند.
ارگ اما به رغم سکوتش بیکار ننشسته و از مجراهای دیگر وارد عمل شده است تا در برابر ائتلاف، اقتدار اجرایی‎اش را به نمایش بگذارد.
فتوای رییس شورای علمای افغانستان مبنی بر حرام خواندن تشکیل ائتلاف‌های مثل ائتلاف نجات، موضع‌گیری‌های گلبدین حکمتیار در برابر اعتراض‎های مردم کابل و تشکیل این ائتلاف و همچنان تحرکات شماری از جناح‎های قومی – مذهبی به دستور ارگ، از اقداماتی بود که ریاست جمهوری در برابر تشکیل ائتلاف سه حزب مطرح افغانستان انجام داد تا آن را از صحنه سیاسی خارج کند.
ولی پرسش اساسی این است که چرا ارگ تاهنوز به گونه مشخص در برابر تشکیل ائتلافی که هر سه رهبر آن در عین حال از ماموران بلندپایه حکومتی نیز می‌باشند، موضع نگرفته و خاموشی معناداری را به خود گرفته است.
چنین برداشت می‎شود که تیم ارگ محاسبه می‎کند که اگر در برابر ائتلاف موضع بگیرد، ائتلاف به عنوان یک جناح نیرومند در میان افکارعامه مطرح شده و آنگاه کار ریاست جمهوری برای مهار آن سخت‎تر خواهد شد.
از سوی‎ دیگر، حلقات داخل ارگ هنوز هم امید این را دارند که جنرال دوستم را منصرف کرده و دوباره با خودشان همراه کنند تا یکی از استوانه‌های اصلی ائتلاف را جدا کرده و به تبع آن ائتلاف را متزلزل سازند.
در کنار این‌ها، امروز رییس‌جمهورغنی زمانی که در مورد جنرال دوستم از او پرسیده شد، احساساتی نشده و فقط به این اکتفا کرد که او مریض بوده و برای درمان به ترکیه رفته است. رییس‌جمهور همچنان پرونده‌ آقای دوستم را مسئله‌ی حقوقی دانست که دولت در آن هیچ‌گونه دخل و تصرف نداشته و دعوای حقوقی میان دو شخص است.
این‎گفته رییس‌جمهور نشان می‎دهد که ارگ در صدد نرمش با جنرال دوستم است، تا با استفاده از این شیوه او را به کابل بکشاند و بار دیگر جنرال را به صورت ماهرانه به بازی بگیرد.
برداشت دیگر این است که حکومت وحدت ملی و حلقه خاص شورای امنیت روی حمایت‌های غرب به ویژه امریکا حساب‌های کلانی باز کرده‌اند و از این منظر اهمیت چندانی برای ائتلاف نجات قایل نیستند.
سفر غیرمنتظره سناتوران امریکایی و دیدارشان با رییس‌جمهور و رییس اجرایی شاید این برداشت را در میان ارگ‌نشینان تقویت کرده که بدون شک، غرب از حکومت در برابر برنامه‎های ائتلاف حمایت خواهد کرد و به تبع آن حکومت در قبال ائتلاف و گام‌های بعدی‌اش سکوت اختیار کرده است.
سکوت ارگ در برابر ائتلاف نجات خبیث‌ترین نوع سیاستی است که یک جناح سیاسی می‌تواند در برابر یک گروه مخالف اختیار کند. رییس‌جمهور اکنون می‎خواهد از این نوع سیاست در راستای کم‌ اهمیت جلوه دادن ائتلاف نجات و خواسته‎های آن استفاده کند.
ظاهر شکوهمند – خبرگزاری دید

کد خبر: 10850