نویسنده به این کار ندارد که حق با مرتضوی است یا با صالح، مهم این است که موضع‌گیری تند مرتضوی ثابت می‌کند که ارگ در تمام قضایای قومی و سمتی و زبانی دست دارد و اگر نمی‌داشت چنین موضع نمی‌گرفت.


روز گذشته پس از برگزار شدن انتخابات میان‌دوره‌ای در ایالات متحده و اعلان شدن نتایج آن، امرالله صالح رییس پیشین امنیت ملی کشور، در پُستی فیسبوکی آن را نقد و با انتخابات پارلمانی افغانستان مقایسه کرده است.
آقای صالح دلیل این را که نتایج آن انتخابات در همان روز برگزاری اعلان می‌شود، ولی نتایج انتخابات افغانستان در خوش‌بینانه ترین حالت ۲ ماه پس از برگزاری انتخابات اعلان می‌شود، آن را دمکراسی و این را «قوم‌کراسی» خوانده است.
صالح نوشته است:« چند ساعت قبل در امریکا سه انتخابات برگزار گردید – خانه‌ای نماینده‌گان (اسم رسمی کانگرس امریکا)، سنا و کرسی ولایت. ده‌ها ملیون انسان اشتراک نمودند و پس از کمتر ازدوازده ساعت نتیجه معلوم گردید. در افغانستان انتخابات بیست روز قبل دایر گردیده بود. هنوز نتیجه معلوم نیست زیرا بررسی روابط قومی کاندیدان هنوز ادامه دارد. یکی از فرق‌ها بین دموکراسی و قوم کراسی همین است.»
ظاهراً این موضع‌گیری و نقد امرالله صالح شاه‌حسین مرتضوی را خشمگین ساخته و وادار به موضع‌گیری علیه آن کرده است.
مرتضوی در پاسخ امرالله صالح نوشته است:« رييس‌های استخبارات امريكا و ديگر كشورها به حيث سرمايه‌های معنوی و حافظه تاريخی برای كشور خود قرار دارند. آن‌ها امنيت را از منظر تنگ جغرافيايی و قومی تحليل نمی‌كنند. آن‌ها اول درس می‌خوانند، آموزش می‌بينند بعد ریيس می‌شوند وقتی از رياست رفت كتاب نوشته می‌كنند تا مضمون درسی در پوهنتون‌های دفاعی شود. آن‌ها فيسبوک چلونکی نمی‌شوند.»
در پایان این دوئل تنگاتنگ، امرالله صالح خطاب به مرتضوی نوشته و گفته که او را همسنگ خودش نمی‌داند.
آقای صالح گفته که مرتضوی در حاشیه است و هر وقت در متن قدرت ارگ آمد با او مکاتبه خواهد کرد.
با این همه، یک موضوع که خیلی جالب است، این که شاه حسین مرتضوی به جای کلمه «دانشگاه» از کلمه «پوهنتون» استفاده کرده است.
اکنون پرسشی که پیش می‌آید این است که چرا شاه حسین مرتضوی به عنوان یکی از سخنگویان ارگ در برابر امرالله صالح تند نوشته است. مگر آقای صالح چه گفته که مرتضوی را وادار به چنین موضع‌گیری تندی کرده است.
مرتضوی روزانه صدها و هزارها فحش و ناسزا از کاربران شبکه‌های اجتماعی می‌شنود و می‌خواند و حتا فحش‌های ناموسی نثار او می‌شود، ولی خاموش است. اما حرف امرالله صالح را بر نتافته و چنین خشمگین شده است.
یکی از دلایل عمده آن به باور نویسنده این سطور، پُست دو روز پیش آقای صالح در مورد تماس مسئولان ارگ با برخی نامزدوکلا برای رسیدن به پارلمان است. هرچند در این مورد خیلی‌ها حرف زده‌اند، ولی آقای مرتضوی خوب می‌داند حرف و حدیث خیلی‌ها با امرالله صالح فرق دارد و اگر او به عنوان مدیر اسبق امنیت ملی کشور و یک چهره استخباراتی سخنی می‌زند، بدون اطلاعات موثق نیست و به قول عامه:« کاسه‌ای زیر نیم کاسه است».
نویسنده به این کار ندارد که حق با مرتضوی است یا با صالح، مهم این است که موضع‌گیری تند مرتضوی ثابت می‌کند که ارگ در تمام قضایای قومی و سمتی و زبانی دست دارد و اگر نمی‌داشت چنین موضع نمی‌گرفت.
این جا مخاطب اصلی مرتضوی نیست چون او نه صلاحیت دارد و نه در تصمیم‌گیری‌های ارگ دخیل است. او فقط وادار به بیرون دادن چیزی می‌شود که ارگ می‌خواهد.
بدون شک حساسیت ارگ در برابر این مسئله، نمایانگر آن است که با نامزدوکلا از آدرس ارگ تماس گرفته شده و نمی‌توان آن را پنهان کرد.
شکوهمند- خبرگزاری دید


کد خبر: 37332